วันนี้บังเอิญเหลือบไปเจอบทสนทนาของเรื่องย่อละครเรื่องหนึ่ง
เขาเขียนไว้ว่า
...
..
.

แม่ : "ความรักใช้แค่สมองคิดไม่ได้หรอกนะลูก..มันต้องใช้ใจ.."

ลูก : "ทำไมล่ะคะ..ในเมื่อความรักมันเป็นเรื่องของความเข้าใจกัน..
หนูเจอคนที่เข้าใจหนูแล้ว..มันยังไม่พออีกเหรอ ?"

แม่ : "ชีวิตคู่ไม่ได้ต้องการแค่ความเข้าใจกัน..บางครั้งความแตกต่างของแต่ละคน
จะช่วยเหนี่ยวรั้งคอยระวังภัยให้กัน..เวลาเลือกทางเดินที่ไม่ถูกต้อง
ชีวิตเราจะเป็นยังไง..ถ้าไม่ว่าจะทำอะไรก็มีแต่คนเห็นดีเห็นงาม
เขาไม่กล้าพอที่จะห้ามปรามหนูหรอก..แล้วชีวิตหนูจะไปทางไหน ?"

...
..
.

ความรัก..เป็นแค่เรื่องของความเข้าใจกัน..รึเปล่า ?

หรือเราต้องการความแตกต่างกัน..ไว้คอยดึงรั้ง..เวลาเราเดินผิดทาง

หรือเราต้องการคนที่คอยเห็นดีเห็นงาม..เออออกับเราไปทุกเรื่อง


แล้วคุณจะเลือกอะไร
...
..
.
ระหว่างคนที่ตามใจคุณทุกเรื่อง
...
..
.
กับคนที่สามารถขัดใจคุณได้
...
..
.

Memories Of Matsuko

เป็นหนังที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน..ไม่เคยเห็นโฆษณา..ไม่เคยได้ยินคนพูดถึง
แต่เนื่องมาจากวันนั้นฟังวิทยุ..แล้วดีเจได้บอกว่า..เป็นหนังที่ดีที่สุดในรอบกี่ปีก็ไม่รู้..จำไม่ได้ - -"
ควรจะไปดู..ฉายที่เดียวที่ House..ใกล้ออกจากโรงแล้ว
วินาทีนั้นตัดสินใจเลยว่า..เอาวะ..พรุ่งนี้ก็ว่าง..ไปดูพรุ่งนี้เลยแล้วกัน
ก่อนจะไปดู..ก็ไปหาเรื่องย่อมาอ่านพอให้เข้าใจ..ก็งง ๆ..ว่ามันจะสนุกตรงไหน (วะ)

...
..
.


ความผิดหวังไม่ใช่เพื่อนอันห่างไกล สำหรับ มัตสึโกะ..เธอชินเสียแล้ว

ชีวิตของมัตสึโกะ คาวาจิริ ถูกปล่อยร้างห่างเหินจากการรับรู้ของญาติสนิทมานับสิบปี จนกระทั่งมีคนพบศพเธอเสียชีวิตอยู่ในสวนสาธารณะอย่างกับคนจรจัด เป็นเหตุให้ โช..หลานชายที่ทำตัวไม่เอาไหน เพราะผิดหวังในความรัก ต้องกลับมาเป็นธุระจัดการกับข้าวของที่มัตสึโกะหลงเหลือไว้ในห้องเช่าโกโรโกโส
โชเคยรับรู้มาจากปากของพ่อว่า ป้ามัตสึโกะเป็นพวก เสียสติและอกตัญญู แต่ทีละน้อย เด็กหนุ่มก็ค่อยๆ เรียนรู้ถึงจิตใจอันงดงาม และความเจ็บปวดที่มัตสึโกะต้องเผชิญ

ตลอดชีวิตของ มัตสึโกะ คาวาจิริ ไม่เคยได้พานพบกับความสมหวัง เธอกลับคุ้นเคยกับความเจ็บปวด และผิดหวังซ้ำซากจนไม่รู้จะร้องไห้ไปทำไม เพราะฉะนั้น ทุกๆ ครั้งที่น้ำตาเริ่มจะเอ่อล้นขอบตา หญิงสาวจะยิ้ม และร้องเพลงเยาะเย้ยให้กับชะตาชีวิตของตัวเอง

สิ่งหนึ่งที่โชได้เรียนรู้จากป้าผู้ล่วงลับก็คือ ไม่สำคัญว่าความรักของเราจะพังพาบไม่เป็นท่าอย่างไร หรือสุดท้ายแล้ว เราจะไม่สามารถครอบครองความรักได้ดั่งฝัน อย่างน้อยๆ การใช้ชีวิตอย่างมีความหวัง และได้รักใครสักคน ชีวิตก็เติมเต็มสมบูรณ์แบบแล้ว

เครดิตจาก http://www.houserama.com

...
..
.

หนังเรื่องนี้สีสวยมาก ๆ..เพลงเพราะมาก ๆ..
สิ่งที่เราได้จากหนังเรื่องนี้คือ..มัตสึโกะ..เธอเหมือนขาดความรักมาทั้งชีวิต
เธอแค่ต้องการใครสักคน..มาเติมเต็มในชีวิตเธอ..ไม่ให้เธอต้องเดียวดายอยู่บนโลกอันอ้างว้างใบนี้
ไม่จำเป็นว่าเขาคนนั้นจะต้องดีมาจากไหน..ไม่ว่าเขาจะเลวมากเพียงไร..เธอยอมรับได้
เธอขอแค่.."ให้มีใครสักคน..ให้เธอได้รัก..ชีวิตเธอก็เป็นสุขแล้ว...."
(ชอบประโยคที่เราทำตัวหนามาก ๆ)

...
..
.


แล้วคุณล่ะ..ขอแค่ให้มีใครสักคนให้คุณรัก..คุณจะพอใจกับมันหรือไม่ ?
สำหรับมัตสึโกะ..เธอคงพอใจ
แต่ถ้าคนที่คุณรัก..เขาไม่ได้รักคุณ..คุณจะยังพอใจกับมันหรือไม่ ?
สำหรับเรา..เรายังตอบไม่ได้..
เราหวังแค่เพียงว่า..ถ้าเรารักใคร..เราก็อยากให้เขาจะรักเราด้วยเหมือนกัน
คนเราทุกคน..มักจะตั้ง"ความหวัง"ไว้เสมอ..
เราคิดมาเสมอ..ว่าคนเราน่ะหวังได้..แต่อย่าคาดหวัง
เพราะถ้าเราคาดหวังไว้..แล้วผลที่ออกมา..ไม่เป็นดังที่ใจคิด..เราอาจเจ็บได้ง่าย ๆ
อีกอย่าง..ถ้าเราหวังไว้เฉย ๆ..เราก็มีความสุขกับความหวังเล็ก ๆ ของเรา..โดยที่เราไม่ต้องคาดเอาอะไรจากมัน
ส่วนเรื่อง"ความรัก"..เราว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เราขาดไม่ได้..แต่มันเป็นสิ่งที่มาเติมเต็มให้ชีวิตเรามากกว่า
เราคงไม่ตาย..ถ้าเราไม่มีความรัก..เราอาจจะแค่รู้สึก..ว่ามีอะไรมันหายไป..เท่านั้นเอง
(แต่ถ้าหายไปนาน ๆ ก็คงไม่ดีแน่ ๆ..อิอิ :P)

...
..
.